We hebben een van de reflectoren vervangen door een reflector met een keramische laag. Deze zouden beter bestand zijn tegen het zout. Afwachten. Verder weer alle metalen delen ingevet en alles goed schoon gemaakt. Met water verversen halen we het water uit de bioloog. In het aquarium komen we niet meer. Alleen in noodgevallen. We zijn van mening dat je zo min mogelijk met je handen in het aquarium moet komen, mede om de dieren niet te verstoren. Het milieu draait stabiel en zelfstandig nu. Alle afval wordt opgeruimd mede dankzij de goede borstelwormen (die met witte pootjes), de Clibanaria., en de bacteriën. De Dolabella auricularia laat zich regelmatig zien. Nu ook laat in de schemering, zodat we een paar mooie foto’s konden maken. En gisteren heb ik hem zelfs op film kunnen zetten. Verder hebben we geprobeerd of de vissen Nori-algen willen eten maar dat is tot nu toe geen succes geworden. Misschien hebben we ze wel teveel verwend.

De kleurenontwikkeling van de Amphiprion occellaris is prachtig. Mooie diepe intense oranje kleur en diepzwarte randen. Schitterend! Ze groeien goed en zijn nu circa 2 cm. Ook de Apolemichthys xanthurus groeit goed. Ook hij krijgt intense kleuren en vooral de mooie witte bovenrand steekt prachtig af. Hij is helemaal puntgaaf. De punten zijn allemaal synchroon gerangschikt. Geweldig mooie vis! Hij heeft een heel rustig karakter en is onopvallend aanwezig in het aquarium. Hij eet met de pot mee en spinazie vind hij ook best lekker. Alleen is het jammer dat hij niet zo graag op de foto of video wil. Kon ik u hem meer laten zien. Wie weet, als hij beter gewend is, is hij straks niet meer voor de camera weg te slaan! Verder draait alles goed. De waarden zijn prima. De rode kalkwieren ontwikkelen zich nu ook beter.

Een tweede plaats bij de districtkeuring met 389,5 punten. Zijn we er erg blij mee. We zijn ondertussen ook van vereniging veranderd. We zijn nu lid van  A V. Innesi te Hardenberg. Een van de Amphiprion occellaris is doodgegaan, dus hebben we daar een andere voor gekocht. Beide ontwikkelen zich goed. Het lijkt er op dat we twee verschillende kleuren hebben, de een is wat donkerder dan de ander. Op zich niet erg, kunnen we ze ook goed herkennen wie, wie is. Ze weten de Entacmaea quadricolor nog steeds niet te vinden. Ze hebben een schuilplaats gevonden in de Sarcophyton crassocaule. Verder is het leuk om te zien hoe dapper ze zich gedragen in dat grote aquarium. Ze zwemmen in de bovenste laag van het aqaurium en schijnen het goed met elkaar te kunnen vinden. ’s Avonds zwemmen ze naar de linkerkant van het aquarium.

De keuring is prima verlopen. Verder gaat alles zijn gangetje. De waterwaarden zijn ook goed. Alle dieren hebben het goed naar hun zin. De Clibanarius tricolor doen goed hun best met de zaak schoon houden, maar verzetten af en toe wat stenen, wat wij natuurlijk minder leuk vinden. Hopen dat alles goed blijft gaan. We hebben een  Entacmaea quadricolor en twee Amphiprion occellaris gekocht. De Amphiprion ocellaris zijn echter nog zeer klein. (1 cm). De Entacmaea quadricolor heeft zich aan de zijkant van een steen gehecht. Een tamelijk donkere plaats. Even afwachten of hij daar goed genoeg voedsel, stroming en licht vind. Hij leeft ook in symbiose met zoöxanthellen. Hij zoekt zelf een ander plaatsje als deze plek hem niet zo goed bevalt. De visjes hebben hem nog niet gevonden. Ik denk dat ze nog te jong zijn.

Een derde prijs bij de fotowedstrijd, we zijn er erg blij mee. Vandaag is de districtkeuring. Om 14.45 uur is het de bedoeling dat ze hier zijn. Er komt een delegatie van 4 personen. We zijn benieuwd. De uitslag is pas op 11 maart in Leeuwarden. We hebben een en ander verplaatst en alles is in orde nu. Wij zijn er klaar voor. Twee Clibanaria zijn al weer met elkaar in de weer. De kleinste is één schaar kwijt, of dit bij de liefde hoort weet ik niet, misschien is het wel een gevecht om de ander zijn huisje, we zullen zien. De Amblygobius phalaena is druk bezig met een nieuwe slaapplaats te maken nu er nieuw zand in het aquarium ligt. Wat opvalt is dat ook Amblygobius rainfordi nu het zand gaat zeven. Het zand is voor zijn klein bekje nu van de juiste grootte, hij heeft er zichtbaar plezier aan. We hebben nieuwe Rowa (fosfaatkiller) in de bioloog gedaan. Het werkt prima. We meten met een nieuwe test van Salifert, die is wat nauwkeuriger dan de vorige van JBL. Het resultaat is: 0 = geen fosfaat.

Ondertussen hebben we de Lobophyton naar Hennie gedaan en in plaats daarvan hebben we nu nog 4 wat grotere Clibanarius tricolor, 1 Heliofungia actiniformis, 1 Stylophora pistillata en 1 Montipora in het aquarium gedaan. Nu het aquarium goed gerijpt is gaan we kijken of we wat meer steenkoralen kunnen houden. Als een lederkoraal te groot word gaat hij naar Hennie en komt er plaats voor kleine stekjes steenkoraal, die dan weer volop ruimte hebben om te groeien. Zo krijgen we een mooie afwisseling met leder en steenkoralen. Ondertussen hebben we het grind in het aquarium omgewisseld (in gedeelten) voor zand (Aragonite) uit de Caribische Oceaan. Daarmee komen er weer nieuwe bacteriën en micro-organismen in het aquarium. Door het in gedeeltes te doen krijgen de oudere organismen tijd zich in het nieuwe zand te vermengen met de nieuwe organismen, daardoor raakt het biologische evenwicht niet uit balans.

Eerste prijs bij de huiskeuring met 391 punten en een zilver bondsdiploma! Prachtig resultaat. Nu mag ik hiermee door naar de Districtkeuring half januari 2006. Vorig jaar was ik daar tweede. Kijken hoe het aquarium nu beoordeeld wordt. De Apolemichthys xanthurus doet het prima, en heeft het goed naar zijn zin. De Zebrasoma flavescens menen dat ze nu de baas zijn in het aquarium. Deze platte vissen hebben goed vlees op de botten zoals de keurmeester zei. Als je ze op de kop kijkt krijg je het idee dat ze tonnetje rond beginnen te worden. Hun hoofdvoedsel is alg, maar lekkere korreltjes versmaden ze niet. Het is niet mogelijk om minder te voeren, want dan krijgen de Pseudanthias squamipinnis niet genoeg. We zullen maar stellen dat ze meer dan genoeg alg eten.

Vandaag hebben we de Paracanthurus hepatus uit het aquarium gevangen met de val en naar Hennie gebracht. Hij zal er voor zorgen dat de Paracanthurus hepatus een betere omgeving krijgt dan bij ons. Het aquarium van ons is echt te klein voor zo’n actieve zwemmer. Hij heeft een aquarium van minimaal 3 meter lengte, liefst  5 of 6 meter, nodig. Daar kan hij zijn energie dan fantastisch kwijt. Sinds hij zijn oude slaapplaats niet meer kon gebruiken omdat hij gegroeid was, moesten we hem steeds vaker bezig houden, ( hij begon aan de lagere dieren te pikken). Ook kon je zien dat hij minder lekker in z’n vel zat omdat hij zijn energie niet kwijt kon omdat hij niet voldoende afstanden kon zwemmen. In zijn plaats hebben we een Apolemichthys xanthurus gezet. Een schitterende keizersvis van op dit moment zo’n 5,5 cm.

De Stenopus hispidus was één schaar kwijt, maar heeft met het vervellen weer een nieuwe terug gekregen. De Paracanthurus hepatus bijt af en toe in één van de armen van de Astropecten polyacanthus, als hij boven het grind is. We proberen dat te voorkomen, maar dat lukt niet altijd. De Paracanthurus hepatus is behoorlijk sterk met zijn bek. Hij trek de Astropecten polyacanthus makkelijk mee naar boven. De pH is een beetje aan de lage kant 7,9. We voegen nu regelmatig purple-up toe zodat de rode kalkalgen beter kunnen groeien.

De huiskeuring is geweest. De keurmeester was deze keer dhr. G. van Laarhoven. Alles is prima verlopen en er waren geen op of aanmerkingen, dus dat komt wel goed met de uitslag. Die is trouwens pas op dinsdag 20 december. Nog even wachten dus. Ondertussen laat de Stenopus hispidus zich wat vaker zien. We hebben er ook nog  10 Clibanarius tricolor ingezet, en een aantal lege schelpjes zodat ze kunnen groeien. Het zijn algeneters en doen erg goed hun best, je ziet direkt resultaat.

De Paracanthurus hepatus was vandaag weer best met zijn vinnen aan het waaieren. Hij probeert hiermee voedsel wat op de bodem ligt los te krijgen en op te eten, maar deze keer was een Zebrasoma flavescens hem te slim af en heeft alles opgegeten wat de Paracanthurus opwaaide. Verder hebben we een grote schoonmaak gehouden want zaterdag 12 november is er de huiskeuring weer en dan moet alles tip top in orde zijn. Op zich valt het werk mee, het hele jaar door wordt alles goed verzorgd dus hebben we eigenlijk niet zo veel werk.

De nitrietwaarde is weer 0. De Alveopora spongiosa heeft het helaas niet overleefd. Deze kan dus geen enkele nitrietverhoging verdragen. Dit is erg jammer want het is een heel mooi lager dier. Een reden des te meer om nog beter op te letten. De Astropecten polyacanthus komt regelmatig boven het grind kijken. Vandaag kroop hij zelfs langs het glas omhoog. Natuurlijk direct gefotografeerd en gefilmd. Binnenkort doe ik met 4 foto’s mee met een fotowedstrijd in Schoonebeek. Het gaat om de Glazen Camera. Vorig jaar kreeg ik een 8^ste prijs. Er waren 37 deelnemers met 170 ingezonden foto’s.

De kalkreactor werkt niet goed, het water wordt niet goed rondgepompt. Even lucht eruit laten en hij doet het weer. De waterwaarden gemeten. Klein beetje nitriet. Hopelijk geeft dat niet te veel schade. Met wat vaker water verversen en nieuwe bacteriën erbij zal het nitriet snel dalen.Verder hebben we afgelopen tijd een Astropecten polyacanthus, Stenopus hispidus, Caulastrea curvata en een Amblygobius rainfordi gekocht.De andere Chromis viridis is nu ook in het bioloog. In het aquarium krijgen ze ook van de Pseudanthias squamipinnis geen rust meer.

Nadat we de val op kop gezet hadden liet de Halichoeres zich vangen en hebben we hem teruggebracht naar Hennie. Een Chromis viridis is dood gegaan. De Lysmata wurdemanni hebben zich beiden laten zien. Ze huizen rechts achter onder in het aquarium. Van de Pseudanthias squamipinnis hebben twee vrouwtjes zich ook omgevormd tot mannetjes. Met drie mannetjes gaat dat natuurlijk niet goed. Uiteindelijk zal er maar één vrij in de bak kunnen rondzwemmen en de andere twee zullen een verborgen bestaan moeten leiden.

De Halichoeres graaft zich in het grind in en ’s morgens kijkt hij meestal voorzichtig of de kust vrij is en zwemt dan pijlsnel weg. Soms vind hij alles best en schiet als een raket het grind uit. Vandaag gaan we proberen om hem te vangen. De val word klaargezet, beetje voer erin en afwachten maar. Jammer genoeg hebben we twee Chromis viridis uit het aquarium moeten nemen, ik heb ze in het bioloog geplaatst. Ik kon ze zo met het netje pakken. Waarschijnlijk hebben ze last van stress. De Paracanthurus hepatus heeft behoorlijk achter ze aan gejaagd.

We hebben ook ontdekt dat we nogal wat borstelwormen hebben. Soms zitten ze in de watten en soms kunnen we ze zo met een pincet vangen. De wormen met een buisje met gaatjes vangen wil bij ons niet, daarom hebben we een vis opgehaald bij Hennie die deze borstelwormen moet opeten. Het is de Halichoeres hortulanus. Als hij zijn werk goed gedaan heeft mag hij weer terug naar Hennie want  hij kan 35 cm groot worden, en ik vrees dat, dat voor ons aquarium een beetje te groot is.

We hebben ook nog een Hydnophora exesa en een Alveopora spongiosa bij Hennie gekocht. Op zich doet alles het prima. Soms een beetje last van algenbelletjes. Het lijkt alsof dit proces iedere keer terugkeert en daarom hebben we het osmosewater laten testen. Water verversen is een regelmatig gebeuren, dus dat zou de oorzaak kunnen zijn. De microsiemens was te hoog 225. Dit betekent dus een nieuw osmoseapparaat. (Hij is nog maar twee jaar oud en dit zou dus eigenlijk niet moeten). Door goed te kijken naar het aquarium en logisch nadenken, kan je soms zaken ontdekken die je voor grotere rampen behoedt.

De Zebrasoma flavescens hebben met elkaar gevochten. De kleinste is bij de staart verwondt. We hebben ook de schuilplaats van een van de Lysmata wurdemanni ontdekt. En kunnen nu dus controleren of hij nog leeft. Eergisteren is een steen van boven naar beneden gevallen. Er is gelukkig geen schade. Verder heb ik weer een paar uurtjes gezellig kunnen genieten van het aquarium. Even lekker ontspannen.

Een paar dagen geleden heb ik alle metalen delen van het aquarium weer ingesmeerd met zuurvrije vaseline. Dat moet regelmatig gebeuren wil je het aquarium mooi houden, want het zout vreet werkelijk alles stuk. Gisteren bij Hennie twee nieuwe dieren gekocht. Een Anthelia flava, krijgt straks een mooie blauwe gloed. En een Merulina ampliata. Deze is al wat ouder en heeft daardoor mooie uitstulpingen die fel groen gekleurd zijn. Ze moeten eerst een beetje wennen, dan komen ze goed op kleur. En komen er ook  foto’s met beschrijving  op de site.

Gisteren heb ik de Dolabella auricularia goed kunnen filmen. Schijnbaar had hij een beetje vroeg honger. Je ziet hem normaal alleen in het schemer of in het donker. De video is inmiddels op de site geplaatst. Vanmorgen zagen we plotseling een van de twee Lysmata wurdemanni. Heel even maar.

De Sarcophyton glaucum groeit weer verder op zijn nieuwe steel. Hij heeft het weer goed naar zijn zin op zijn nieuwe plek. We hebben een lege huls van een Lysmata wurdemanni gevonden. Betekent dus dat ze nog leven. Ze zijn dermate schuw dat je ze zelden ziet. De lege huls van de wurdemanni is goed te onderscheiden van de amboinensis.

Regelmatig strijken we het grind vlak, wat de Amblygobius phalaena opgewerkt heeft. Hij maakt dermate grote bergen grind dat het moeilijk word om de ruiten schoon te maken.

Met het warme weer koelen wij met een ventilator. Deze wordt aan de zijkant, boven op het aquarium geplaatst zodat hij over het water blaast. Daardoor verdampt het water en blijft het op temperatuur. Een eenvoudig maar effectief en goedkoop middel.

De site geeft nu ook de mogelijkheid om, als u niet in het gastenboek wilt schrijven, een e-mail te sturen. Kunt u evt. vragen stellen en commentaar geven en verzoeken indienen wat u graag geplaatst ziet, dan weet ik wat u als bezoeker op prijs stelt, waarmee ik daardoor de site  kan verbeteren.

Nu weet ik van dhr. Tanne Hof dat het om een wormslakje gaat. Het beestje gooit zijn netje uit, zoals een visser dat doet, wacht tot de stroming het netje vol met kleine beestjes en algjes maakt. Dan haalt hij heel behendig het netje binnen en eet zijn buikje rond. Het kokertje van het slakje is maar 1,5 cm groot. Prachtig om te zien hoe de natuur haar wonderen verricht. Er zijn zoveel leuke dingen ontdekken. Daar doe je het toch voor!

De Fungia fungites twijfelt nog steeds wat hij zal gaan doen. We hebben voor hem een plaatsje naar boven moeten inrichten. De Amblygobius phalaena strooit te veel grind op zijn kop. Het valt niet mee om iedereen een goede plaats te geven. Deze week ontzettend druk geweest met van alles en het leren van HTML codes voor de site. En een vraag gesteld op het zeewaterforum om wat voor beestje het in de video om gaat.